Korfanty

Wojciech Korfanty to zwykły człowiek, urodzony w ubogiej górniczej rodzinie, który już w początkowym okresie swego życia deklarował się jako przeciwnik socjalizmu dzięki swoim umiejętnością pisarskim, obijał redakcję „Górnoślązaka”, dzięki czemu mógł w ten sposób walczyć o poprawę warunków pracy robotników na Śląsku. Cechą szczególną jego działania było to, ze wciąż z głośnym żądaniem walczył o przyłączenie do państwa polskiego wszystkich ziem polskich, które zostały zabrane po rozbiorze pruski. Były to niezwykle duże obszary, i najpiękniejsze miasta Śląska, takie jak: Prusy Królewskie, Gdańsk, Wielkopolska, część Prus Książęcych oraz Śląsk Górny i Średni. Dodatkowo Wojciech Korfanty był ogromnym przeciwnikiem działalności politycznej władz, zaś poparcie dla swej działalności politycznej uzyskiwał przede wszystkim w oczach uciemiężonych, ubogich robotników, którzy liczyli, ze jego żądania zostaną wreszcie rozpatrzone, a prze to ich byt materialny nieco się poprawi. Biografia życia Korfantego skupiała się głównie na sprzeciwie wobec polityki faktów dokonanych i rozstrzygnięć zbrojnych.

Ostatnie lata życia Wojciecha Korfantego przebiegały niespokojnie, z atmosferze strachu, lęku, lecz także i nadziei. W roku 1930 został on aresztowany i osadzony w twierdzy brzeskiej, mimo to w samym procesie nie brał udziału, został wyłączony z śledztwa. Następnie został uwolniony i w tym okresie powrócił na Górny Śląsk, gdzie stale obawiał się aresztowania i sankcji. Mimo, że zdecydował się zasiadać w sejmie Śląskim, szybko zrezygnował ze swej pozycji w obawie przed represjami a celem jego wędrówki stała się Praga. Do swego ojczystego kraju, nie udało wrócić mu się nawet na pogrzeb swego ukochanego syna Wiktora. Wrócił do swego kraju dopiero po wypowiedzeniu przez III Rzeszę aktu o nieagresję. Nie udało mu się realizować swych planów, dotyczących walki z najeźdźcą, ponieważ w krótkim czasie został ponownie aresztowany, a konsekwencją tego zdarzenia został osadzony na Pawiaku. Ze swego wiezienia został zwolniony, ponieważ był ciężko chory, zmarł w roku 1939. Jednakże z jego śmiercią wiąże się wiele niejasności i hipotez.

Wojciech, Korfanty był niezwykle ważnym działaczem politycznym, upartym i aktywnym propagatorem idei ruchu odrodzeniowego na Górnym Śląsku, a przede wszystkim jednym z najwybitniejszych polskich polityków okresu międzywojennego. Jego zasługi sa ogromne nie tylko dla terenów Śląskich, lecz także i dla całego naszego kraju, jakim jest Polska. Korfanty był posłem, który reprezentował sprawę polską w Landtagu i Reichstagu, gdzie żądał oddania ziem, które niegdyś należały do Rzeczpospolitej, zaś następnie przeszły pod panowanie pruskie. Brał niestrudzenie udział w licznych śląskich powstaniach, a także był współtwórcą sukcesu powstania w Wielkopolsce, oraz komisarzem, który dbał o stosunki społeczne panujące miedzy mieszkańcami jego terytorium. Oprócz tych charakterystycznych działań Wojciech Korfanty był wybitnym publicystą, a dzięki swym umiejętnością także wydawcą katolickiej Polonii. Jego starość upłynęła w twierdzy brzeskiej, oraz celi warszawskiego Pawiaka, gdzie aż niemal do śmierci był więźniem.