Korfanty

Warszawa jest stolicą Polski, a dzięki temu uczestniczy we wszystkich wydarzeniach, jakie mają miejsce na terenie państwa. Z tego względu, to właśnie tu, w Warszawie, upamiętniono miejsce śmierci wybitnego Ślązaka, Wojciecha Korfantego. Na ścianie budynku, znajdującego się pomiędzy ulicą Emilii Plater i ulicy Hożej, w Warszawie została odsłonięta tablica, która upamiętnia życie i działalność polityczną tego niezapomnianego bohatera śląska. W budynku, na którym obecnie widnieje tablica, niegdyś w okresie przed wojną mieścił się szpital. W tym to szpitalu 17 sierpnia 1939 roku zmarł Korfanty, lecz przyczyny jego śmierci nie zostały wyjaśnione do dziś. Jedni twierdzą, że był poważnie chory, lecz inni stawiają hipotezę, o tym, że zatruł się arszenikiem, jakim nasączone zostały ściany jego celi więziennej. Odsłonięcie tablicy, właśnie w tym miejscu, nie jest, więc wynikiem nieprzemyślanej decyzji. Tablica wskazuje na miejsce śmierci bohatera, stwarza podstawy hołdu dla jego postawy, oraz czynów, jakie miały miejsce w jego życiu.

Wojciech Korfanty już od najmłodszych lat interesował się działalnością polityczną, oraz sytuacją, jaka istniała w jego ukochanym kraju. W latach, jakie nastąpiły po ukończeniu studiów, był członkiem Ligi Narodów, a także naczelnym redaktorem gazety pod tytułem „Górny Śląsk”. W roku 1918 został wybrany posłem do Reichstagu, gdzie był głównym reprezentantem narodu polskiego. Ogromne znaczenie miału tu jego wystąpienie, w którym domagał się przyłączenia ziem polskich, jakie w ówczesnym okresie należały do państwa pruskiego. Ważna formą jego działalności było Polskie Towarzystwo Demokratyczne, które w swym głównym celu chciało zachować obronę bytu narodowego kraju. Jego działalność polityczna jest ogromna. W latach 1918 – 1919 był członkiem Naczelnej Rady Ludowej, zaś rok później Polskim Komisarzem Plebiscytowym na Górnym Śląsku. Stanął także na czele III powstania śląskiego, w wyniku, którego pojawiły się wobec jego osoby pierwsze kontrowersyjne poglądy. Jego ponowna działalność polityczna rozpoczęła się dopiero w okresie odrodzonej Polski.

Wojciech Korfanty urodził się dwudziestego kwietnia w roku 1873, w małej miejscowości Sadzawka. Człowiek te został zapamiętany przede wszystkim jako polski przywódca narodowy Górnego Śląska. Już w szkole średniej rozpoczął swoje działanie, a przede wszystkim skupił się na założeniu tajnego kółka, którego głównym celem było szerzenie wśród znajomych polskiej kultury, oraz pogłębianie wiedzy o literaturze. Bardzo często brał tez udział z zebraniach, na których dyskutowano o przyszłości Polski, a zwłaszcza Śląska, oraz nawiązywał kontakty z działaczami z Wielkopolski. Z ogromną niechęcią Wojciech Korfanty wyrażał się o Bismarcku, za co został wyrzucony z maturalnej, ostatniej klasy szkoły średniej. Mimo tych wydarzeń, udało mu się zakończyć naukę, a następnie podjął studia na politechnice w Charlottenburgu. Jego dalsze lata wczesnej młodości to przede wszystkim nauka na Uniwersytecie we Wrocławiu, oraz na wydziale ekonomii politycznej u profesora Wernera Sombarta. Swoje studia zakończył w roku 1901 w Berlinie.